In deze duistere (letterlijk) periode moet een mens een lichtpunt zoeken in deze wijde wereld. Wat doet een man in Duitsland dan, wel hij gaat glühwein drinken. Dit weekend drie kerstmarkten afgetjoold: Pforzheim, Karlsruhe en Heidelberg. Telkens neem ik mezelf een tas mee als souvenier. Maar geen vrees mensen, daar krijg je geen glühweinbuik van of iets dergelijks. Laat staan dat dit toch mogelijk zou zijn, is m’n plan toch al gemaakt want hedendaags ben ik volwaardig fitnesser geworden, drie dagen in de week werk ik aan dat lijf van mij. Daar lig ik dan te puffen, bedolven onder de gewichten, al verlangend naar het einde van de work-out om dan de sauna in te duiken en te kalmeren.
Nee ik geniet echt wel van wat sporten, het doet ooooo zo’n deugd! Neem allen deze levenswijze over en het nieuwe jaar zal u wunderbare avonturen brengen…

Hou jullie vooral niet in en doe volledig mee met deze work-out video (laat je niet ontmoedigen door de ééntonigheid en het lange haar)

De laatste week is eigenlijk een zalige week geweest, opnieuw weg geweest met m’n Koreaanse collega en zitten zeveren op café, dan zondag naar Heidelberg geweest met de Erasmus-studenten, eindelijk heb ik die mannen te pakken. Heb daarmee dan direct een bende leren kennen, waar ik me wel mee kan amuseren.

Mijn Cradle to cradle project is eindelijk definitief in gang geschoten, na het zovele zagen. Ik ontwerp een laadstation voor elektrische voertuigen dat gebouwd is volgens de principes van Cradle to cradle en daarbij zou het laadstation ook nog zelf moeten voorzien in de energie die hij levert aan de voertuigen. Niet makkelijk. De dooltocht is begonnen, maar begint ook al in te korten. Heb nauwelijks nog 3 maanden, om hier wat van te maken.

Op het werk vallen er meer en meer slachtoffers. Deze week hebben opnieuw twee collega’s hun ontslag aangeboden. Het ga blijkbaar niet zo goed daar, als je de ganse tijd camper spoilers mag modellen in Alias kan ik wel geloven dat je ontslag wil nemen.

Daarnaast is de Bedenkers-trein deze week ook beginnen rollen. Op 1 december vond de eerste uitzending plaats waarin de C’rush de show steelde. Onmiddelijk veel goede reacties en dus blijkt het product wel in de smaak te vallen. Laat je gerust horen op het forum van de bedenkers op

http://debedenkers.een.be/b/view/nl/1768296-Het+Bedenkers+Forum.html

Tot de volgende

S

Weihnachten (Kerstmis) ist in der Luft. Nog geen sneeuwmannen, geen straatgevechten, maar wat een sfeer.

Als ge kerstmis wilt ervaren, dan raad ik u aan om na hier te komen. Kerstmarkten hebben hier dus echt wel veel meer sfeer, echt verzorgd. Glühwein, maar nie zo van die prut uit België, echt goeie en behoorlijk sterk eigenlijk. Op dit moment beginnen ze echt overal de markten op te bouwen. Die markten gecombineerd met nog wa sneeuw maakt het echt compleet, en sneeuw is er ze , overdreven eigenlijk, maar echt wel schön… romantisch… hmm Foane niet melig worden é .

In Freiburg was er een pak sneeuw om door te ploeteren, gezellige stad met wederom de kerstsfeer. De Schlossberg daar beklommen, weliswaar zonder sneeuwbotten wat er tot leed dat we bijna op onze doze gingen, maar we hebben het toch nog overleefd.

hoi

Tis ier koed!!!!!!! Maar daar ook verzekerst, tis overal koed. En toch gaan we op zoek naar de sneeuw
Laatste weekend doorgebracht in België en twas weeral fabuleus, heel veel mensen terug gezien, wat leidde tot late uren, wat dan weer tot gevolg had dat ik een vochtigheidsmasker nodig had in de ochtend Merci Filip, nog nooit zo kapot op de trein gezeten…
Ook da weekend voor de bedenkers twee opnames gedaan. In de rol van Frank de Boosere gekropen en voor het blue key screen wat staan zeveren.
Tis bijna zover, de bedenkers zouden normaal moeten beginnen op 1 december, een maandag wa wel vree raar is.

Opt werk lag de lat wat hoger deze week omdat er maandag een deadline is en dus was et wel wa doorwerken. Vrijdag tot 21u gewerkt om nog een rendering af te krijgen, daarna met m’n collega Tae-Sung wa gaan eten en eens goe gepoold. Gelukkig had ik mijn laatste trein nog of kzat daar tot 6u. Die kerel is gelik nie zo aan Pforzheim, tschijnt dat da de minst mooie stad is van Duitsland en da enkel ma op de kaart staat wegens de cardesign school. Ma hij wil er dus ook zo rap mogelijk weg.
Deze week het initiatief opnieuw opgenomen om te sporten en eens na de fitness geweest. Er word hier gewerkt aan het lichaam, want ge kunt nie altijd voor uw bureauke zitten.  Was best wel amusant en ontspannend. Grote fitness met sauna en zo. Misschien neem ik een abonnement, want de verkoper heeft me een prijsje kunnen maken. Voorlopig zit ik nog met een stijf lichaam, ma da komt wel weer in orde.

Gisteren wat huiselijke activiteiten gedaan, de boel een keer op orde stellen hier en dan ’s avond een optredentje meegepikt van Wallis Bird, een Ierse meid die doet denken aan KT Tunstall. Recensies op internet gelezen dat et een beestige performerin (hmmm duits…) zou zijn en da bleek dus ook wel degelijk zo, wa die met het publiek kan doen is echt wel te apprecieren. Daarnaast blijkt da clubke nog een toffe plek te zijn waar er echt wel veel coole optreden zijn. Volgende week AC DC tribute band, ja idd niet de echte, heb geprobeerd om tickets te bekomen voor de echte, ma de belgen waren weer te rap é… gotdfijsqmfdsjqi… Waarschijnlijk ook de laatste keer da ze naar België komen. Dan geprobeerd om in Duitsland tickets te bekomen, ma ier wast nog erger.

Deze middag ga ik met Melanie na Freiburg, de andere kant van het Zwarte woud. Daar is het blijkbaar toegesneeuwd, tis er voe et moment 1°C. We halen de pelsne frak boven en de sneeuwbotten, kettingen op mijn velobanden…

Gasten ‘k moe et toe geven, ‘k mis België en het studentenleven toch wel ze. Om ier aan zo’n bendes te geraken waar ge dagen mee kunt tjoolen is toch nie zo makkelijk. Zeveren op café schept toch niet de grootste banden en dus mis ik mijn maten hier wel. Kijk al uit na mijn volgend bezoek aan België.

Nog een dhaese en walput om af te sluiten… enjoy

Tschüss meine Freunden

Dag vrienden

Tof weekend achter de rug… Zaterdag wat in ‘t stad getjoold en eindelijk weer wa kleren gekocht, twas nodig. Niet zo moeilijk eigenlijk,ne H&M vind je overal, en ook het feit dat het hier zo’n shoppingstad is. ’s Avond heb ik samen met Sophie, Dirk, Tim en Jochen ravioli gemaakt. Dirk had zo’n pasta machine gekregen voe z’n Geburtstag en dus moest da uitgeprobeerd worden. Het resultaat, we hebben om 1u30 (’s nachts) gegeten!!! Was een heel avontuur, maar echt wel geestig. (We zijn ook maar begonnen om 10u, ma toch) Ravioli maken is dus niet zo simpel, ma nu kunnen we et dus. Met dat het dan al zo laat was, ook niet meer 100% kunnen genieten van de Ravioli, maar toch voldaan.

Op een zondag moet je opstaan gelik dat het zondag is en dat doe ik dus. Vandaag doe ik een tripje maar weet eerst nog nie waar. Wat zoeken… en dan kom ik er op om eens na de Rijn te fietsen. thope met Rien spring ik dus op de fiets voor normaal een tocht van totaal 20 km. Wat uiteindelijk op een 50 à 60 km neer komt. Nie omdat et zover is, ma gewoon omdat we wa verkeerd gereden zijn. Ik heb al geen orientatiegevoel en dan laat da van Rien et ook nog weten. Dus heb ik me voorgenomen om een kompas te monteren op m’n velo.
Was best wel een leuke trip en heeft me enorm deugd gedaan eigenlijk. Ma 50 km fietsen met een plooifietske, die voel je wel, maar niet zo erg als ik mensen al hoor zeggen heb.
Als et weer meevalt doe ik zeker nog es zo’n tripje, jammer dat ik hier niet rond de zomer zit. Kijk al uit om van hier naar huis te fietsen, ma da wel met een andere velo. Buiten da niets slecht over et plooifietske é, blijft een buitengewoon goe ding.

Gulder zit al met verlengd weekend en dat om bepaalde redenen die hier in Duitsland niet gelden (gotverfdsjqklmfdjqkmfdjqkmfdjkm). Mjah dat zeiden ze toen waarschijnlijk niet. Maar vrees niet, den Eeckeloo pakt z’n verlof sowieso. Donderdag staat hij terug in België en vervoeg ik jullie allen dus weer.

Also misschien tot één van de volgende

Stefaan

Ah die Leute

De week zit er alweer op, da gaat ier echt snel. Een toffe week achter de rug eigenlijk, gisteren zijn we voor het eerst eens allen samen pinten gaan pakken in de Prinzenbar in Pforzheim. De naam klinkt echter slechter dan het is, dus vrees niet het is geen louche club waar mensen aan hun plezier komen. Alhoewel dat het toch gevestigd is in het stations gebouw, wat me al deed denken… Maar eigenlijk is het best nog een coole bar, zowat lounge achtig, met James Bond muziek. ‘t Was tof of m’n collega’s eens op een andere manier te leren, zeker als ge met uw baas zo pinten zit te pakken. In de firma zijn we dan ook maar met een stuk of 15, dus de meeste ken ik nu toch al wat. Ook gehoord dat er zo een kerel een speciaal programma doet. Hij komt van het grote Hymer zelf en die doet hier een project, ma nu et grappige is, die kerel leef hier voor zes maanden in een mobilhome. Ge moet et maar doen ze, waarschijnlijk wel een toffe ervaring…

De Duitse pinten komen toch rap aan op een lege maag. Om 11u ben ik dan thuis gekomen, was alweer half aant slapen op de trein. Daarna ben ik dan nog na het verjaardagsfeestje van Dirk (lief van Sophie) geweest.

Was uiteindelijk dan ook wa moeilijk om vandaag met een frisse kop op het werk te verschijnen, maar is volgens mij toch behoorlijk goed gelukt. ‘t Weekend is begonnen, maar weet begod nog nie wa gedaan. Alvast morgen eindelijk weer es uitslapen en opt gemak opstaan ….hmmm zalig.

Voor ‘t moment amuseer ik me op m’n werk maar weet nog  nie zeker ben of ik wel voor de rest van m’n leven een bureaujobke wil, met de dagelijkse patronen. Mjah we zitten hier nog een tijd in Duitsland de toekomst zal me dat wel uitwijzen.

Also Tschüssssssssssssss und gute Nacht

Elk z’ne dag

Dinsdag avond, de werkweek is ondertussen alweer begonnen. Dit weekend waren m’n ouders en m’n broer op bezoek. Eindelijk heb ik het Schwarzwald kunnen zien, echt de moeite waard. Jammergenoeg geen Schwarzwaldklinik of Derek tegen gekomen. Het doet me denken an die old skool race spellekes gelijk Porsche Challenge. Echt machtig zeker als je zelf door de bossen kan cruisen met 99 luftballons door de radio.
Ook voor het eerst dit weekend sneeuw gezien. Het belooft dus een serieuze witte winter te worden. Mss ga ik wel m’n eerst snowboard ervaring hier opdoen, met het lange verlof dat ik hier toch heb.

In dat weekend zijn we dan ook afgezakt naar la douce France, Strassbourg. Een supergezellige stad die me alleen maar doet denken aan Brugge, gezellig gaan eten int stad met papa,mama en fré, franse boerekost, een echt winterse maaltijd. Maar heeft wel gesmaakt. Je kan de foto van het weekend bekijken op de plaats waar je ze kan vinden
Merci voe et toffe weekend!

‘k Zou eigenlijk graag es er een weekendje op uit trekken met de fiets door het zwarte woud, moet echt wel maf zijn. Maar kdenk da het weer me dat niet meer zal toelaten. Alhoewel het deze week wel z’n best doet. Gewoon back to nature en is zo berghut slapen.

Op het werk is het sfeertje echt goed, alhoewel het ontwerpen wat moeilijk gaat. Echt moeilijke paté, alle ontwerpers hebben gelik miserie met het nieuwe project. Net voor ik vandaag naar huis vertrok nog een uur over het project staan babbelen en één van m’n bazen heeft onze zo’n peptalk verkocht die de drive er wel weer in bracht. Vrijdag presenteer ik m’n Cradle to cradle project samen met een kerel op m’n werk die als thesis een c2c vliegtuig ontworpen heeft. ‘Kijk er niet naar uit maar tzal het project in gang trekken…

Een van m’n begeleiders wil het C2C project een heel speciale wending geven. Hij wil dat ik de emotie achter Cradle to cradle vind, en dus een oplossing biedt om mensen meer gerecycleerde producten of cradle to cradle product te laten kopen. Dus eigenlijk emotie + design. Wat gediscussieerd met hem ofdat nu pure marketing is of niet. Hij vindt het wat simpel om nieuwe materialen toe te passen in de autosector en wil dus eerst een de mogelijkheid vinden om deze producten te verkopen. Ik ging niet volledig met hem akkoord, maar alles moet toch nog besproken worden met de chef.
‘k Zit nu echt goed met m’n twee projecten waar ik aan kan werken, ‘k wordt ook echt in het team opgenomen en da geeft wel voldoening. Normaal gaan we deze week nog Mitarbeider biertrinken (ja ze noemen da hier blijkbaar zo, totaal geen schroom), omdat er veel nieuwe collega’s zijn, ook wel tof…

Hieronder zie je nog een zicht op m’n werkomgeving, m’n bureau, maar eigenlijk zit ik ergens anders. Had twee bureau’s één om te tekenen en één voor pc. Heb ik vandaag gecombineeerd tot één. Ik probeer er nog een foto van te nemen.
Dan zie je ook nog de indrukwekkende inkomhal van het Innotec gebouw (waar Hymer-IDC gevestigd is).

En dan nog een overzicht van het gebouw waar ik in werk.

Bis bald

Herr Eeckeloo

Hi dudes zoals ik zei zal ik dus meer m’n best doen om wa meer te posten. tzullen meer korte berichtjes zijn. da zal wa makkelijker gaan.

Over het weekendje barcelona zal ik niet veel meer vertellen buiten het feit dat het enorm zalig was,  maar serieus vermoeiend!!

Dit weekend zijn Tim en Isabelle dus gepasseerd in het goeje ouwe Karlsruhe. Ent begon al goe, ze zijn om 2 uur ’s nachts toegekomen. Rien en ik zaten op het eerste feestje van Hadiko (studentenhuis waar er 1000 studenten samenhokken). Ik benadruk eerste feestje omdat iedereen wat zot stond. Het was als het ware übervet, hoe komt dit… Trouwe vrienden uit belgie, te veel goedkope cocktails een uitermate enthousiaste sfeer van zowel Duitsers als erasmus’ers. Resultaat om 7u30 thuis geraakt met de nodige avonturen…

Met de nodige kater opgestaan en Tim en Isabelle wat van deze stad getoond. De dag erop na de fancy stad Baden Baden geweest. Man als je van een snobstad spreekt, tis nie te geloven, maar best wel te pruimen. Proberen het vette casino binnen te geraken, maar helaas we zagen er te schooier uit

Heel het weekend heb ik moeten afzien van het uitbundige feestje vrijdag en dit weekend blijkt er opnieuw zo’n feestje te zijn, aj….
Zondag zijn we uiteraard nog naar de standaardkroeg voor belgische bezoekers geweest: Radio oriente. Er was uiteraard opnieuw Jamsessie, en ditmaal heb ik me kunnen uitleven met wat soulmuzikanten, het was een topavond qua muziekniveau, echt beestige muzikanten gezien (check pics). here and here

Tis hier verdomd koud aant worden, ’s morgens met het plooifietske helemaal ingepakt de baan op. Serieuze herfst hier, maar best wel een mooie herfst . Verlang eigenlijk al naar de sneeuw, want tkan ier blijkbaar wel serieuze lappen geven, zou eigenlijk graag es naar Schwarzwald gaan om daar wa te snowboarden, mss in het verlof é, we zien wel.

Nu nog rustig et vervolg van m’n film bekijken en dan gemütlich ‘t bedje in

Keep it toight!!!

ciao

x

Ola chicos

Manman geen tijd om nog wat te schrijven, heb nochtans behoorlijk wat te vertellen. Het weer trekt hier op niets, constant regen en daarbij ook nog bijna geen zon overdag doordat je de ganse dag moet werken. Je zou er depressief van worden, maar niets is minder waar…mwoehahaha.   Heb juist een heel tof weekend achter de rug met Tim en Isabelle die me hier bezocht hebben.

Opt werk heb ik de Cradle to cradle trein in gang getrokken…uiteindelijk dan toch… . En de eerste dagen tot de constatatie gekomen dat het serieuze zware prut is!

Als gevolg van de economische crisis heb ik zoals ‘le Edgard’ ook verlengde Urlaub. Maar dan wel serieus, 3 weken, dus jullie zien me zeker terug rond de feestdag. Zet de dreupel en de kaffie maar al klaar. Tjah de auto industrie lijdt er serieus onder. Hier in Duitsland heeft DAIMLER zelfs 5 weken congé.

Ik probeer zo spoedig mogelijk m’n avonturen wat up to date te houden, maar afgelopen dagen waren te vermoeiend.

Tschüss zusammen

S

Jaja daar zijn ze

Zie dat aan wat een euforie, vreugde, energie…
Klik hier om de laatste foto’s (Barcelona) te bekijken.
Het vervolg van het Barcelona verhaal zal voor een dezer dagen zijn…

ciao

Sjonge jonge, wat een weekend, verbluft, verrast, kapot, verheugd… te weinig woorden om de ervaringen te omschrijving. Het heeft m’n verwachtingen overstegen. Bij deze dus een dik applaus voor de Spaanse chicos Maarten Jelle en David.

Wat is er gebeurd…

Vliegertje genomen om 12u45 en pas opgestegen, moet hij alweer landen omdat we er al zijn. Dus echt niet ver, maar goed ook want Ryanair maakt het reizen toch zo aangenaam.

Rien en ik worden opgewacht door Jelle in Girona city, we checken eerst z’n stekje in Girona en droppen ons gerief. Een kort wandelingske door Spanje en een Spaanse snackske met een Grimbergen. Het weer is er niet zo denderend, maar dat kan mij niet veel schelen, want ik kom voor m’n vrienden. Daarna ontmoeten we twee van Jelle’s vrienden, twee Roemeense meisjes, Sabina en Carmen. De ene komt eigenlijk van Transylvanië, creepy ze . We zetten ons in een kroegje en drinken er opt gemak eentje. Wanneer we willen vertrekken naar Terassa nodigen we deze twee meisjes impulsief uit om mee te gaan. Zij zeggen op dezelfde impulsieve manier ja, wat eigenlijk wel zalig is… gewoon gaan. Het is nog een hele reis naar Terassa en dit gaat uiteraard gepaard met een hoog tjool gehalte. We slaan ons wat pinten in om de reis wat aangenamer te maken.

Rond middernacht komen we aan in Terassa, plots worden we omsingeld door 3 gozers gekleed in duistere kledij. David, Maarten en Edgard belageren ons met Cava en een dikke knuffel. Wij reageren daarop met een gigantisch Mentos rol waarin een Duitse Frankfurterworst zit. David steekt hem onmiddellijk naar binnen, en geniet ongegeneerd.
Man wat doet het deugd om al deze mensen terug te zien. Het sfeertje is direct gelanceerd en het belooft een subliem weekend te worden.

We trekken naar een bar in Terassa en daar wordt er gezeverd en bijgepraat. Om drie uur sluit de bar en dus moeten we verleggen. We trekken naar het appartement van David en Maarten en dat gaat dus opnieuw gepaard met een tjool die ’s nachts nog best aangenaam is als iedereen wa zot is en in een euforische stemming is, bekijk de foto’s maar.

Op het appartement wordt er uiteraard verder gefeest, maar iets te wild. We krijgen problemen met de mede inwoner van David en Maarten, de politie moet noodgedwongen langskomen. Om het feestje om 6 uur plat te leggen.

Wat een mooie eerste avond Terassa, meer volgt in een volgende post.

Stefaan